Schietles

Al jaren hadden een vriendin en ik het erover: we moesten eens op schietles. Onze vriendschap bestaat eigenlijk vooral uit het praten over thrillers, true crime en al dat soort ongein, dus dit voorstel kwam niet als een verrassing. Tenminste, ik weet eigenlijk niet eens meer wie met het idee kwam. Voor mij was het in ieder geval een wens omdat het goede research voor mijn boeken leek. Als mijn personages immers met wapens rondzwaaien, is het wel zo handig dat ik weet hoe dat eigenlijk voelt.

In ieder geval zat er dit jaar eindelijk schot in de zaak. Ik brainstormde eind 2019 over dingen die ik in 2020 zou willen doen, stelde vervolgens doelen op voor dit kwartaal en zo geschiedde. We maakten een afspraak en uiteindelijk gingen we met vier man naar Amsterdam voor een instructieles. Jammer genoeg mochten we geen foto’s maken omdat de politie daar moeilijk over schijnt te doen (begrijp ik ook wel), dus ik kan alleen mijn ervaringen delen.

Geweer

We begonnen met een geweer. Allereerst kregen we te horen hoe we moesten staan: zijwaarts, linkervoet naar voren als je rechts bent, knieën recht en ‘op slot’, kolf van het geweer tegen je rechterschouder en je wang tegen de kolf. Onze geweren waren natuurlijk niet (semi-)automatisch, dus moesten we ook voor ieder schot laden.

Ook hoorden we hoe je gericht kan schieten: je moet je linkeroog dichthouden en vervolgens zorgen dat de zijkanten van de zogenoemde ‘diopter’ op dezelfde hoogte komen met de vizierkorrel. De diopter zit bovenop het geweer, net iets verder dan de trekker, en je kijkt daar dus ‘doorheen’ als het ware. De vizierkorrel zit aan het uiteinde van het geweer, met een soort pinnetje dat dus op gelijke hoogte moet komen met die zijkanten. Moeilijk uitleggen! Je zorgt er zo in ieder geval voor dat je de loop van het geweer recht houdt met het doelwit.

Het is op de foto het kleinste blaadje. We kregen tien kogels en ik haalde 59 punten.

Overigens was het goed dat de instructeur met dit wapen begon, want ik vond het allemaal erg meevallen qua geluid en er was nagenoeg geen terugslag. Wat tegenviel was dat het geweer best zwaar was, ook al was dat hun lichtste model. Pfieuw!

Revolver

Daarna gingen we verder met de revolver. De houding voor dit wapen was iets anders: omdat we met twee handen de kolf vasthielden, stonden we richting het doel, de knieën iets gebogen en het lichaam iets vooruit. Je moet vervolgens je armen wel strekken en op dezelfde manier de diopter op gelijke hoogte met de vizierkorrel krijgen.

Ook in dit geval konden we voor ieder schot laden. We mochten zelf de cilinder – waar zes kogels in zaten – in de revolver duwen. Vervolgens was het een kwestie van de pal steeds naar achteren duwen zodat je minder kracht hoefde te zetten op de trekker. Je kon ook voor een ‘automatisch’ schot gaan, met het gevolg dat het overhalen van de trekker dus meer kracht kost en je waarschijnlijk minder accuraat bent. Ik koos er daarom voor steeds handmatig de pal naar achteren te zetten.

Het is op de foto het bovenste doel. Je kan zien dat ik een schot pal in het midden wist te krijgen, waar ik toch best trots op was. Ik scoorde 59 punten. (Al vind ik eigenlijk dat het midden van het midden twaalf punten waard moet zijn, maar hé.)

Het wapen was trouwens een stuk luider en krachtiger dan het geweer. Je voelde de revolver bij ieder schot echt in je handen bewegen. Het was ook bijzonder dat je de patronen steeds weg zag vliegen en er dan een beetje rook uit de munitiekamer kwam, wat naar vuurwerk rook.

Pistool

Ik denk dat het pistool – de Smith and Wesson – mijn favoriet was, misschien stiekem een beetje omdat ik hiermee het beste scoorde. De houding die je aan moest nemen, was eigenlijk vrijwel hetzelfde als bij de revolver, behalve dan dat je zelf mocht bepalen waar je je linkerhand hield. Het enige waar je op moest letten, was dat je hand de ‘slide’ (geen idee wat dit in het Nederlands is; Google zegt ‘pistoolglijbaan’ maar ik heb zo’n vermoeden dat dat niet correct is) niet mocht blokkeren, want die schiet ieder schot naar achteren en weer terug.

We moesten de slide één keer naar achteren trekken en weer loslaten om te laden en verder kon je dan automatisch alle tien kogels afschieten. Eigenlijk was dat dan ook een kwestie van zo snel mogelijk steeds je diopter en vizierkorrel op gelijke hoogte krijgen zodat je weer kon vuren.

Het pistool was wederom nog luider dan zijn voorganger. Je hebt ook best wat terugslag. Eigenlijk weet ik niet eens meer echt hoe erg dat allemaal was, omdat ik vooral heel enthousiast was dat ik zes kogels in de negen had weten te krijgen. Ik haalde 71 punten.

We vonden de introductieles allemaal een aanrader en zouden we zo nog eens gaan! Heel leerzaam om eens meegemaakt te hebben.

Uitgelicht boek

Zij die zwijgt

Door Samantha Stroombergen

Op een zeer koude nacht strompelt een jonge vrouw met een bloedende hoofdwond en zonder schoenen langs de Leidse grachten. Ze wordt naar het ziekenhuis gebracht, waar ze zich hult in hardnekkig stilzwijgen. Rechercheur Léon Coeur wordt erbij gehaald, maar als blijkt dat de -gewonde vrouw de verloofde is van een bekende politicus, moet hij de zaak overdragen aan een rivaal.

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde posts