Boekenbal 2020: Rebellen en Dwarsdenkers

Lucia van den Brink en ik

Ah, het Boekenbal. Ik hoorde er al jaren verhalen over, maar ben nooit geweest. Tot dit jaar. Ik kreeg een mailtje van mijn redacteur met de mededeling dat ik een kaartje kreeg en zo geschiedde: het laatste feestje als twintiger.

Borrelen in De Balie

In mijn glitterjumpsuit en mijn haren gekruld en opgestoken toog ik naar De Balie, waar mijn uitgeverij Meulenhoff Boekerij een pre-borrel organiseerde. Maar goed ook, bleek later, want gelijk bij de entree van de Stadsschouwburg was ik later gelijk iedereen kwijt. De leukste anekdotes van de avond in De Balie: ik ontmoette Hendrik Groen, tegen wie ik kon zeggen dat onze boeken samen uitgestald lagen op de Huishoudbeurs (vond hij leuk) (nee, ik ben daar niet geweest), en ook de Franse auteur Laurent Binet, wiens boek HhhH (Himmlers hersens heten Heydrich) ik erg goed vond.

Laurent Binet, Ewa Maria Wagner en ik

Naar de Stadsschouwburg

In de Stadsschouwburg verdwenen alle Boekerij-collega’s als sneeuw voor de zon. Net magie! Gelukkig spotte ik Jeroen Windmeijer, die me vertelde dat je altijd op hetzelfde punt uitkomt omdat alles in een soort van rondjes loopt. Want man, man, man, wat een doolhof daar. Ik appte schrijfvriendin Lucia om te vragen waar ze was. Ze zei dat ze verdwaald was en vroeg waar ik was. Ik zei dat ik verdwaald was. Zo ging het even door, tot ze appte dat ze in een bepaalde zaal was die ik via bordjes wist te vinden. Gelukkig maar, want het is toch een stuk gezelliger om samen te verdwalen.

We kwamen al snel Michelle tegen, een redacteur bij Volt, die ons vertelde waar we de dansvloer konden vinden. Zo gezegd, zo gedaan. We snelden daar naartoe, waar we jaren ’90-muziek (‘net een schoolfeest!’) en onder andere de auteurs Ilse Ruijters en Anita Terpstra vonden.

Raad de auteurs!

BN'ers en de macarena

Je moet over mij weten dat ik erg slecht ben in het herkennen van gezichten of het onthouden van namen. Blijkbaar is het Boekenbal alleen dé omgeving waarin ik helemaal in mijn element ben. Zo sprak ik met Kefah Allush en Erik Betten van de uitreiking van de Gouden Strop vorig jaar. Verder spotte ik Art Rooijakkers (we stonden in hetzelfde ‘zakken, zakken, zakken!’-groepje) en werd ik tegen Rik van de Westelaken geduwd (dat was mijn kans om te vragen of ik mee mag doen aan Wie is de Mol, maar helaas had ik niet gedronken en kon ik daardoor nog wel bedenken dat hij dat vast vervelend zou vinden). Overigens herkende ik meer mensen van Wie is de Mol, zoals Tim Hofman, Carolien Borgers en Johan Goossens.

In ieder geval vond ik het leuk! Ik heb helaas geen Boekenbal-notitieboekje meer weten te scoren, maar dat was eigenlijk de enige domper op de avond. Voor herhaling vatbaar? Ik vind van wel.

Uitgelicht boek

Zij die zwijgt

Door Samantha Stroombergen

Op een zeer koude nacht strompelt een jonge vrouw met een bloedende hoofdwond en zonder schoenen langs de Leidse grachten. Ze wordt naar het ziekenhuis gebracht, waar ze zich hult in hardnekkig stilzwijgen. Rechercheur Léon Coeur wordt erbij gehaald, maar als blijkt dat de -gewonde vrouw de verloofde is van een bekende politicus, moet hij de zaak overdragen aan een rivaal.

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde posts