Series en films april

Ik ben veel meer een seriepersoon dan een filmpersoon, dus ik kijk normaliter niet vaak films thuis. Mijn collega zat er echter op te hameren dat ik echt Parasite moest zien, dus besteedde ik mijn Air Miles aan twee Pathé Thuis-vouchers. Twee? Ja, want die tweede kreeg je voor minder, en ik dacht: dan kan ik ook gelijk Joker zien, waar ik ook veel goede verhalen over hoorde. Deze maand een combinatieblog dus: series én films.

Foto van HBO

Six Feet Under

Inmiddels waarschijnlijk een jaar of acht geleden keek ik met mijn ex de eerste twee-drie seizoenen van deze serie. Hij wilde op een gegeven moment niet meer verder kijken omdat hij het te repetitief begon te vinden en ik ben nooit alleen verdergegaan. Tot nu. Het is niet echt een bingewatch-serie vanwege de vrij zware thematiek. Hoewel er best vaak sprake is van dark comedy, waar ik wel van hou, maak je ook de geestelijke strubbelingen van de hoofdpersonen goed mee. Eentje is bang voor de dood maar wel ziek, de ander worstelt met zijn geaardheid, de ander met haar rol op de wereld, enzovoort, enzovoort.

En dat is precies wat ik zo tof vind aan deze serie. Eigenlijk heeft iedereen zo zijn gebreken vertoont hij of zij van tijd tot tijd een ‘nare’ kant. Precies zoals dat in het echte leven ook gaat. Er zijn personages waar ik af en toe echt een bloedhekel aan heb, zoals Brenda (vooral in de eerste twee seizoenen), Rico en George, terwijl ik in bepaalde afleveringen eigenlijk juist aan hun kant sta, wat ik enorm knap vind. Iedereen is echt van vlees en bloed.

O, en ik vind het nog steeds grappig om Michael C. Hall in een ‘voetveeg’-personage te zien terwijl ik hem heb leren kennen als degene die een seriemoordenaar speelde (Dexter!).

Parasite (Gisaengchung)

Deze Zuid-Koreaanse film won vorig jaar vier Oscars en omdat dat zo ongewoon is voor een buitenlandse film, werd ik er eigenlijk direct nieuwsgierig naar. Zoals ik hierboven schreef, raadde een collega van mij de film ook aan en zodoende. Ik verwachtte echt een thriller, maar de film bleek niet echt in één genre te passen: het was donkere komedie, drama, thriller en horror, niet allemaal tegelijk, wel in vlagen. Ik vond het een toffe film met genoeg nuances en lagen eronder waar je over aan het nadenken wordt gezet.

Ik heb expres geen trailer voor deze film toegevoegd, want eigenlijk moet je kijken terwijl je zo min mogelijk over het verhaal weet. Zo ging ik er ook in: blind.

Joker

Ik had al veel over deze film gehoord en was best geïntrigeerd. Joaquin Phoenix is een goede acteur, maar door Heath Ledger moest hij echt iets krachtigs neerzetten om daar overheen te gaan. Is dat gelukt? Ze hebben een andere Joker neergezet en ik wil ze ook niet echt vergelijken, maar Phoenix heeft in ieder geval een geslaagde Joker gecreëerd. Ik vond de insteek van de film sterk: geen overdreven schurk die allerlei streken uithaalt, maar een vertelling over de psyche en de wording van de Joker. Het is een donker verhaal dat geweld niet uit de weg gaat en tegelijk niet om de haverklap gebruikt, wat ik sterk vond.

En wat ik best grappig vond: de moeder van de Joker werd gespeeld door Frances Conroy, die Ruth speelde in Six Feet Under. Zo zie je een actrice nooit, en zo juist heel vaak!

Wild Wild Country

Een vriendin en ik kijken regelmatig naar Netflix-series via WhatsApp. Dat houdt in dat een van ons aftelt voor het starten van de aflevering zodat we synchroon lopen en dan sturen we via WhatsApp commentaar naar elkaar. Ons nieuwste ‘project’ was Wild Wild Country, een documentairereeks over de sekte van Bhagwan. Ik moet zeggen: ik vond het interessant, maar het verhaal ging echt alle kanten op. Vaak had ik geen idee of iets nou vóór of ná moment X gebeurde en pff, het duizelde me vaak.

Daar komt bij: veel van de geïnterviewde mensen waren echt enorm onsympathiek en als ik nog één keer dat biddende gebaar van Bhagwan zie, krijg ik waarschijnlijk wurgneigingen.

The Young Pope / The New Pope

Twee series, maar eigenlijk twee seizoenen van dezelfde serie, dus pak ik ze samen. Ik wist niet precies wat ik van dit verhaal moest verwachten, en toch: Jude Law als paus? Acteurs als Diane Keaton en John Malkovich? Dat moet vast interessant zijn. Ik ben niet gelovig en heb niet zoveel met godsdienst, maar toch vond ik het een intrigerende serie. Pius XIII (Jude Law) is een vrij conservatieve paus met opvattingen die lijnrecht tegenover de mijne staan. Sterker nog: hij is een soort paus-Trump. De serie deed me in die zin denken aan een soort House of Cards in het Vaticaan.

Wat mij betreft een aanrader. Oja, en wederom zat er een acteur in van Six Feet Under, namelijk James Cromwell (George in SFU, kardinaal Michael Spencer in The Young Pope).

Uitgelicht boek

Zij die zwijgt

Door Samantha Stroombergen

Op een zeer koude nacht strompelt een jonge vrouw met een bloedende hoofdwond en zonder schoenen langs de Leidse grachten. Ze wordt naar het ziekenhuis gebracht, waar ze zich hult in hardnekkig stilzwijgen. Rechercheur Léon Coeur wordt erbij gehaald, maar als blijkt dat de -gewonde vrouw de verloofde is van een bekende politicus, moet hij de zaak overdragen aan een rivaal.

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde posts