Boeken april

Na een slechte leesmaand in maart, begonnen de leeskriebels in april gelukkig weer wat terug te komen. De ‘anderhalvemetersamenleving’, zoals ik de gevolgen van de coronacrisis nu maar noem, begint inmiddels een beetje te wennen. Thuiswerken is dit jaar het nieuwe normaal en in die zin heb ik mijn draai gevonden om werk en privé goed te kunnen scheiden. Nog steeds lees ik niet zoveel als ik gebruikelijk doe, maar iets is beter dan niets, toch?

Ik las dit boek niet, maar luisterde ernaar, voornamelijk tijdens het koken. Om eerlijk te zijn, was dit niet echt mijn boek, al kan dat ook komen doordat ik eigenlijk niet echt een type ben om naar luisterboeken te luisteren en autobiografische boeken zelden iets voor mij blijken te zijn. De roman is gebaseerd op Clairy’s eigen leven die haar man door Alzheimer verloor. Het verhaal voelde desondanks bij vlagen wat afstandelijk, misschien omdat het op die manier ‘makkelijker’ was om over te schrijven, wat ik ook best kan begrijpen.

Deze thriller heeft overal enorm hoge beoordelingen. Ik zet me er dan altijd een beetje schrap voor dat mijn leeservaring anders gaat zijn dan die van de gemiddelde lezer, want dat gebeurt vrij vaak als de recensies overwegend positief zijn. Dat was dit keer ook zo. Vond ik het een fijn boek om te lezen? Ja. Je vliegt erdoorheen. Maar ik vond het verhaal ook vrij versplinterd en ongeloofwaardig. Het is lastig er echt over uit te wijden zonder spoilers te geven omdat mijn mening zo nauw samenhangt met de plot.

Ik heb er denk ik ongeveer twee maanden over gedaan om dit boek uit te lezen. Niet omdat het een stom boek was, maar omdat ik dit verhaal op mijn ereader las en steeds de voorkeur gaf aan papier. Gelukkig kwam ik er uiteindelijk best lekker in te zitten. De bijenhouder van Aleppo is een mooi en verdrietig verhaal. Ik ergerde me wel aan de hoofdstukken die in tweeën waren gedeeld door het laatste woord ook het eerste woord van het volgende stuk te laten zijn. Dat zorgde iedere keer weer voor verwarring, vooral omdat ik zo gefragmenteerd las.

Ik moest een beetje inkomen in dit boek. Het begint vrij traag en eerlijk gezegd vond ik het verhaal ook niet per se interessant. Pas toen hetgeen gebeurde waarover de achterflap spreekt, begon ik echt plezier te krijgen in het lezen, zelfs zozeer dat ik bijna gelijk het vervolg oppakte, dat al in mijn boekenkast staat. De eerste helft vond ik daardoor wat kabbelend, maar de tweede helft heb ik verslonden.

’t Hooge Nest stond al vrij lang op mijn lijstje, want ik hoorde er eigenlijk alleen maar goede verhalen over en ik vind dit soort non-fictie altijd interessant. Toen ik een boekenbon kreeg, was dit een van de boeken die ik ermee kocht. Wat interessant is, is dat Van Iperen in het huis woont (’t Hooge Nest) en zelfs spullen vond van degenen die daar tijdens de Tweede Wereldoorlog in het verzet zaten. Ik kende het verhaal nog niet en vond het een prachtig boek.

Dit was een van de andere boeken die ik van de bon kocht. Mijn verwachtingen waren anders dan hoe de roman uitpakte. Het is volgens mij echt een jeugdboek, of in ieder geval bedoeld voor scholen. Je ziet ook alles vanuit een jongen van acht, al vond ik hem steeds nog jonger overkomen dan dat (ik ergerde me kapot aan ‘de Furie’ en ‘Oudwis’ terwijl hij Duits is en echt die woorden wel kan uitspreken).

Verder had ik het idee dat veel verhaallijnen in het echt niet konden gebeuren: iedere dag bij het hek zitten en ongestoord kunnen praten en eten delen bijvoorbeeld, maar ook het bestaan van kinderen in Auschwitz überhaupt. Ik geloof dat Anne Frank een van de jongste was in het kamp omdat ze alle kinderen – tot het einde van de oorlog – gelijk naar de gaskamers stuurden. Sterker nog: volgens mij noemde Van Iperen dit ook in háár boek. En in De jongen met de gestreepte pyjama was het nog niet tegen het einde van de vakantie.

Uitgelicht boek

Zij die zwijgt

Door Samantha Stroombergen

Op een zeer koude nacht strompelt een jonge vrouw met een bloedende hoofdwond en zonder schoenen langs de Leidse grachten. Ze wordt naar het ziekenhuis gebracht, waar ze zich hult in hardnekkig stilzwijgen. Rechercheur Léon Coeur wordt erbij gehaald, maar als blijkt dat de -gewonde vrouw de verloofde is van een bekende politicus, moet hij de zaak overdragen aan een rivaal.

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde posts