Categorie: Persoonlijk

Na een slechte leesmaand in maart, begonnen de leeskriebels in april gelukkig weer wat terug te komen. De ‘anderhalvemetersamenleving’, zoals ik de gevolgen van de coronacrisis nu maar noem, begint inmiddels een beetje te wennen. Thuiswerken is dit jaar het nieuwe normaal en in die zin heb ik mijn draai gevonden om werk en privé goed te kunnen scheiden. Nog steeds lees ik niet zoveel als ik gebruikelijk doe, maar iets is beter dan niets, toch?

Het is zo makkelijk om naar je telefoon te grijpen. Zit je een serie te kijken, gaat je hand als vanzelf weer naar je mobieltje. Of probeer je te lezen, word je toch weer afgeleid door een trilling of een piepje. Zelfs zonder telefoon is het tegenwoordig lastig om ergens op te focussen. Hoe zorg je er nou voor dat je je gestelde doelen haalt en niet de hele tijd meerdere dingen tegelijk zit te doen?

Ik ben veel meer een seriepersoon dan een filmpersoon, dus ik kijk normaliter niet vaak films thuis. Mijn collega zat er echter op te hameren dat ik echt Parasite moest zien, dus besteedde ik mijn Air Miles aan twee Pathé Thuis-vouchers. Twee? Ja, want die tweede kreeg je voor minder, en ik dacht: dan kan ik ook gelijk Joker zien, waar ik ook veel goede verhalen over hoorde. Deze maand een combinatieblog dus: series én films.

Als je mijn blog over het aantal gelezen boeken in maart hebt gezien, kan je misschien denken: ‘Als je amper hebt gelezen en achterloopt op je schrijfplanning, dan heb je zeker veel series zitten kijken?’ Ik moet bekennen: nee. Naast de series die ik hier straks noem, heb ik een aantal afleveringen van Six Feet Under gezien, maar daar blijft het ook bij. (Six Feet Under zal ik in een update-blog delen zodra ik de serie helemaal heb gezien.)

Deze maand was geen goede leesmaand. Ik startte maart met een workation op Terschelling, samen met een aantal ondernemers, waardoor ik die week niet echt de ruimte had om veel te lezen. Tijdens die workation barstte ook alles rondom het coronavirus echt los, waardoor ik de rust niet echt vond om een boek op te pakken. Alles voelde te bizar: bijna de helft van mijn team op werk moest vertrekken en we maakten een draai van honderdtachtig graden qua projecten. Onze projecten bestonden immers niet meer. In ieder geval zorgde dat ervoor dat ik deze maand slechts één boek heb gelezen.

Als mensen horen dat ik naast mijn baan en het schrijven van boeken ook ieder jaar vijftig boeken lees, krijg ik vaak de vraag: Hoe lukt dat je? Nu moet ik zeggen dat vijftig boeken zelfs niet zoveel is als je kijkt naar sommige boekbloggers, maar dat terzijde. Ik geef hier een aantal tips om meer boeken te kunnen lezen. Want eerlijk? ‘Ik heb geen tijd’ is een slecht excuus.