Auteur: Samantha Stroombergen

Om te beginnen: ik bedoel dat ik geen recensies over mijn eigen boeken lees. Als lezer vind ik recensies namelijk heel waardevol: ik weet welke recensenten ongeveer dezelfde smaak hebben als ik en juist in wie ik me vaak totaal niet kan vinden. Dat helpt me enorm als ik over de aankoop van een bepaald boek twijfel. Als auteur lees ik echter geen recensies meer. Of dat probeer ik in ieder geval niet te doen.

Na een slechte leesmaand in maart, begonnen de leeskriebels in april gelukkig weer wat terug te komen. De ‘anderhalvemetersamenleving’, zoals ik de gevolgen van de coronacrisis nu maar noem, begint inmiddels een beetje te wennen. Thuiswerken is dit jaar het nieuwe normaal en in die zin heb ik mijn draai gevonden om werk en privé goed te kunnen scheiden. Nog steeds lees ik niet zoveel als ik gebruikelijk doe, maar iets is beter dan niets, toch?

Zoals sommigen van jullie wellicht weten, ging mijn boekpresentatie eind april niet door. Maar: we hebben een nieuwe datum voor een online versie ervan, namelijk op 29 mei om 16:00 uur, met een interview door auteur Lucia van den Brink!

Het is zo makkelijk om naar je telefoon te grijpen. Zit je een serie te kijken, gaat je hand als vanzelf weer naar je mobieltje. Of probeer je te lezen, word je toch weer afgeleid door een trilling of een piepje. Zelfs zonder telefoon is het tegenwoordig lastig om ergens op te focussen. Hoe zorg je er nou voor dat je je gestelde doelen haalt en niet de hele tijd meerdere dingen tegelijk zit te doen?

Ik ben veel meer een seriepersoon dan een filmpersoon, dus ik kijk normaliter niet vaak films thuis. Mijn collega zat er echter op te hameren dat ik echt Parasite moest zien, dus besteedde ik mijn Air Miles aan twee Pathé Thuis-vouchers. Twee? Ja, want die tweede kreeg je voor minder, en ik dacht: dan kan ik ook gelijk Joker zien, waar ik ook veel goede verhalen over hoorde. Deze maand een combinatieblog dus: series én films.

De 18-jarige studente Tanja Groen gaat op dinsdag 31 augustus 1993 in het centrum van Maastricht naar een ontgroeningsfeest van de studentenvereniging Circumflex. Sinds een week woont ze in Gronsveld, dat even ter zuiden van de stad ligt, om in Maastricht gezondheidswetenschappen te studeren. Die nacht vertrekt ze rond kwart over twaalf – een groene liederenbundel van Circumflex onder de arm – op de fiets om terug naar haar studentenkamer te gaan, maar daar komt ze nooit aan.